“အဘုိၾကီးအုိ ေလးဆုိတဲ႔ သီခ်င္း”

“အဘုိၾကီးအုိ ေလးဆုိတဲ႔ သီခ်င္း”

ေမွာ္ဆရာတစ္သင္းလံုးကို၊

ငါ႔ရင္ဘတ္မွသိမ္းၾကံဳးတည္႔၊

အဲဒီညကိုက်ဲပက္လုိက္တယ္…..

နင္နဲ႔ တြဲကမယ္႔ အိပ္မက္ရွည္ရွည္ေပါ႔

လာေလေရာ႔………။

အဲလုိဆုိလုိက္ေတာ႔

ဂစ္တာေလးဟာ ေပ်ာ္ရႊင္လာပါေလေရာ

ဒီေတာမွာ

ဒီသေဘာေတြရွိပါတယ္လုိ႔

နင္ပဲေျပာခဲ႔တယ္။

နင္ပဲေဟာခဲ႔တယ္။

နင္ပဲသင္ေပးခဲ႔တယ္။

အခုက်…နင္ပဲေဘးမဲ႔ျပန္လႊတ္ခဲ႔ျပန္တယ္။

ငါ႔မလဲ နင္႔အေၾကာင္းမပါရင္ ကဗ်ာမျဖစ္…

စစ္အတြင္းက ထမင္းေျခာက္ေတြလုိ

က်ည္ဆန္ေတြနဲ႔အတူျမိဳခ်ခဲ႔ရ…….။

ေမွာ္ဆရာတစ္သင္းလံုးက ငါ႔ကို

ျပန္စစ္ခင္းတယ္…

ငါ႔….ကိုယ္ငါျပန္ကယ္မယ္အထင္နဲ႔ေတာ႔

နင္ငါ႔ကိုစစ္မခင္းပါနဲ႔….ေကာင္မေလး

ငါဆုိတဲ႔ေကာင္ေလးက

နင္႔…မ်က္ဝန္းစင္းစင္းေလးမွာ တစ္ဘဝ

နင္႔…ခ်ည္သားဝတ္စံုေလးမွာ တစ္ဘဝ

နင္႔…ရံုးသြားစက္ဘီးေလးမွာ တစ္ဘဝ

အထပ္ထပ္အလ်ားလ်ား သံသရာရွည္လာသူပါဟ…။

လက္သီးက်စ္ ဖေနာင္႔ေစာင္႔လုိ႔

အံက်ိတ္ရြတ္လုိက္တဲ႔ ဂါထာမွာလည္း

အဲဒါေတြပဲ ကပ္ပါလာတယ္..

နင္ သိပ္လွလွလာတယ္ေကာင္မေလးရယ္….တဲ႔။              ။

စိမ္းခက္စုိး

(ၾကာသာပေတး) ဇန္နဝါရီ ၂၈၊ ၂၀၁၀။

၀၇ း ၄၉နာရီ

အေမွာင္ထဲကထြက္လာတဲ႔ေႏြဦး….

အေမွာင္ထဲကထြက္လာတဲ႔ေႏြဦး

ခ်က္ဖုိ႔ျပဳတ္ဖုိ႔ပ်င္းတဲ႔မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔

နံက္ခင္းကို စႏႈိးလုိက္တယ္

ေႏြလုိ ေဆာင္းဦးကပူေလာင္ေျခာက္ေသြ႔ေနတယ္

မင္းသတင္းေတြက

ဂ်ီေမးကေနတစ္ဆင္႔ ငါ႔ရင္ကိုေျပးေဆာင္႔တယ္

ဒါဟာ တခ်ိန္ကသာယာသံေတြေပါ႔…….

ငါ႔ကို ေရတစ္ခြက္ေပးပါ

ေလာကဓံေရ..မင္းအဖန္ဖန္တုိက္ခ်တဲ႔ မွန္ေလးတစ္ခ်ပ္

အခုျပန္ဆက္ျပီးထလာျပန္ျပီ

မင္းဘာနဲ႔တုိက္ခ်လုိက္ဦးမွာလဲ

ေက်းဇူးပါ။

ငါလည္း မာယာေတြနဲ႔ျပည္႔ႏွက္လာခဲ႔ျပီ

ခ်စ္ျခင္းတရားမွာေတာင္ အခုဆုိ ေျခရာမက်န္ေအာင္

အတက္အဆုတ္တိက်လာျပီ

ေက်းဇူးပါ။

ငါ႔ကိုေခၚပါေျပာပါ………

ရုိေသစြာနဲ႔ ပင္႔သက္ခ်လုိက္ပါတယ္

မင္းသိလား…..ေကာင္မေလးေရ

မင္းနဲ႔ေတြ႕လုိက္ရခ်ိန္မွာဘဲ

ေႏြဦးမွာ စမ္းေတြစိမ္႔ထြက္ျပီး

ပန္းေတြးေမႊးျမလာတယ္………

ငါ႔..ကမာၻအခုဆုိ

သီခ်င္းေတြနဲ႔ သာယာစုိေျပလာျပန္ပါေရာလားကြယ္..

ဒါေပမယ္႔

(အေမွာင္ထုကိုေတာ႔)…………ငါေၾကာက္ေနဆဲပါပဲ။

စိမ္းခက္စုိး

(Sun) November 8, 2009

06:35pm

ငါ႔ကိုဂ်င္းပင္ေလးပဲေပးပါ

ငါ႔ကိုဂ်င္းပင္ေလးပဲေပးပါ

တိတ္တိတ္ေနတာေတြၾကာခဲ႔ေတာ႔

နင္ထင္ေလဦးမယ္…

ငါကဗ်ာေတြမေရးေတာ႔ဘူးရယ္လုိ႔…..။

ေလာကဓံကြင္းထဲမွာ

ႏြားရုိင္း၁၀၀၀နဲ႔ ပတ္ေျပးေနရသူလုိ

တခါတေလ ကဗ်ာေတြကရင္ဘတ္ထဲမွာပဲ

ပြင္႔ေဝေမႊးျမေၾကြၾကေနတတ္တယ္ေလ။

ငါ႔ကို ဂ်င္းပင္တစ္ထည္ဘဲေပးပါ

ခံႏုိင္ရည္ကို ဒါနဲ႔ဘဲျပန္ျမွဴဆြယ္ေနခ်င္မိမိ

ေျပာမရတဲ႔အဆံုး

ေလျပင္းေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။ ေလညွင္းေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။

ေစာင္းၾကိဳးညွင္းတီး မစီးျဖန္းခ်င္ေတာ႔ဘူး

ကာလေပၚသီခ်င္းမွာ

အာသီသေဟာင္းေတြအပင္းသြြင္း

“လူ”ျဖစ္ခ်င္းဟာ ေလ်ာ႔ရဲလာလုိက္တာေလ….

နားအစစ္ေတြ၊ ရင္ဘတ္အမွန္ေတြဆီ

ငါ…ပစ္ကန္သြင္းခ်င္ေနတာ

ကဗ်ာပါပဲ…ညီမငယ္ေရ။

ဘဝမွာ

ဒီလုိေန႔ေတြၾကံဳဖုိ႔ ဆံုဖုိ႔

နင္႔အကို ဘာယၾတာမွ မေခ်ခဲ႔မိပါေလ…

ဒီလုိနဲ႔ ငါဆက္လက္တိတ္ဆိတ္ေနလုိက္မိတာပါ…

အျမတ္အစြန္းကေတာ႔ ၾကီးမားထြားၾကိဳင္းေနဆဲဟ…။        ။

စိမ္းခက္စုိး

(Mon) Jan 18, 2010

မရယ္နဲ႔….

ေကာင္ေလး၊၊၊၊၊၊၊၊၊ “နင္ဟာ ငါ့ရဲ့ေကာင္းကင္ပါ ဟန္နီရယ္”

ေကာင္မေလး၊၊၊၊၊ “ဟာ… ငါနင့္ရဲ့ေကာင္းကင္မျဖစ္ခ်င္ဘူး”

ေကာင္ေလး၊၊၊၊၊၊၊ “ ငါနင့္ကို တကယ္ခ်စ္တာပါ… နင္ငါ့ကုိ မခ်စ္ဘူးလား?”

ေကာင္မေလး။။။ “ခ်စ္တာေပါ့… ခ်စ္လို႔ နင့္ရဲ့ေကာင္းကင္ မျဖစ္ခ်င္တာ”

ေကာင္ေလး။။။။ “ အမ္”

ေကာင္မေလး၊၊၊၊ “ဟုတ္တယ္…ငါ က နင့္ေကာင္းကင္ ဆိုရင္ နင့္ေကာင္းကင္ က အၿမဲ မိုးအံု႔ ေနမွာေပါ့.. ငါ က         အသားမဲ တာကိုးဟ….”